Czas leci...

Tyle sie dzieje na Waszych blogach,ze az mi wstyd,ze ja tu tak malo pisze.Czasami zastanawiam sie skad u Was tyle czasu ktory poswiecacie na tworzenie tych wszystkich cudnych rzeczy.I dochodze do wniosku ,ze ja to chyba jakas niezorganizowana jestem.Tak wiem,siedze od poniedzialku do piatku w domu,weekend praca,wiec powinnam miec po uszy wolnego.Codzienne obowiazki tak mnie rozpraszaja,ze nie jestem w stanie sie na czyms skupic.A czas leci,dzieci rosna...Jula ,nastolatka,potrzebujaca mamy tylko do pogaduch i do wyciagniecia kasy,syn,trzylatek,ten to absorbujacy jest.24 na dobe to zbyt malo czasu by mu poswiecic,jeju ile on energi ma w sobie.Sa dni kiedy padam przy nim i gdy maz wraca z pracy oznajmiam ,,wychodze,,.On o nic nie pyta,wie ze mam juz dosyc.Wiec dziewczyny mowie Wam-Babcie i Dziadkowie to najwiekszy skarb na swiecie.Tak mi brakuje tu w UK takiego podrzucenia dzieciakow do dziadkow i wyjscia z mezem tak we dwoje.Wszedzie ze soba trzeba ogonki prowadzic.Ale tak tu jest w Anglii.Dzieci do szkoly podstawowej rodzice musza zaprowadzac i odebrac osobiscie kazdego dnia.Powiem szczerze uciazliwe to jest bardzo ,ale takie prawo.Dziecko nie powinno do 13-tego roku zycia byc samo w domu bez opieki doroslego.To takie ciekawostki z zycia w Anglii. Sa duze roznice w stylu samego zycia,bede czasami pisac o tym.A to aniolek,ktory wydziergalam w miedzyczasie,no i mulinki zaczelam nawijac na bobbinki,bo balagan w nich niesamowity mam.

Pozdrawiam Was serdecznie :)